Leżąca we wschodniej Azji, na zachodnim wybrzeżu Pacyfiku, Chińska Republika Ludowa zajmuje obszar 9,6 mln kilometrów kwadratowych i jest trzecim pod względem wielkości krajem świata, zaraz po Rosji i Kanadzie.

Z północy na południe obszar Chiny obejmuje 49 stopni szerokości geograficznej, rozciągając się od rzeki Heilongjiang na północ od miasta Mohe do rafy Zengmu w najbardziej na południe wysuniętym punkcie Wyspy Nansha. Ze wschodu na zachód kraj rozciąga się od miejsca, w którym łączą się rzeki Heilongjiang i Wusuli do gór Pamir.

Linia brzegowa Chin mierzy około 32 tys. kilometrów, z płaskim ukształtowaniem terenu i wieloma wspaniałymi portami i zatokami, z których większość nie zamarza przez cały rok. Większość kontynentalnej części Chin jest otoczona ze wschodu i południa przez morza: Bohai, Żółte, Wschodniochińskie i Południowochińskie, z terytorium morskim zajmującym 4,73 miliony km2. Morze Bohai jest morzem wewnętrznym Chin, podczas gdy morza Żółte, Wschodniochińskie i Południowochińskie są morzami leżącymi na obrzeżach Oceanu Spokojnego.

Na obszarze chińskich wód terytorialnych znajduje się łącznie 5400 wysp. Największa z nich, o powierzchni 36 tys. km2, to Tajwan. Na drugim miejscu plasuje się Hainan, z powierzchnią 34 tys. km2. Wyspy Diaoyu i Chiwei, leżące na północny wschód od Tajwanu, to najbardziej wysunięte na wschód wyspy Chin.

W Chinach znajduje się wiele gór; tereny górzyste (tradycyjnie zalicza się do nich góry, wzgórza i pofalowane wyżyny) zajmują 65% ogólnego obszaru Chin. Proporcje różnych form ukształtowania powierzchni są następujące: góry 33%, wyżyny 26%, kotliny 19%, równiny 12% i wzgórza 10%.

Teren Chin ma budowę tarasową, stopniowo obniżającą się z zachodu na wschód. Pierwszym, lub też najwyższym poziomem jest Wyżyna Tybetańska, ze średnią wysokością nad poziomem morza przekraczającą 4000 metrów, zwana "dachem świata". Wyżyna Tybetańska składa się z szeregu pokrytych śniegiem szczytów i lodowców. Głównymi pasmami górskimi są: Kunlun, Gangdise i Himalaje.

Na drugi stopień składają się: Mongolia Wewnętrzna, Wyżyna Lessowa i Wyżyna Junnańsko-Kuejczouską, oraz kotliny Tarymska, Dżungarska i Syczuańska, wznoszące się na wysokośś 1000-2000 metrów nad poziomem morza.

Trzeci poziom, około 500-1000 metrów nad poziomem morza, biegnie od linii pasm górskich Wielki Chingan, Taihang, Wushan i Xuefeng na wschód do wybrzeża morskiego. Tam z północy na południe przebiegają: Nizina Północno-Wschodnia, Północna Nizina Chińska i Nizina Środkowego Jangcy. Wśród nizin rozproszone są wzgórza i pagórki.

Na wschód od trzeciego stopnia płytkie wody szelfu kontynentalnego, przedłużenia lądu w kierunku oceanu, tworzą czwarty poziom. Głębokość wody w tym miejscu nie sięga 200 metrów. Rzeki płynące z wnętrza kontynentu naniosły w tym miejscu duże ilości mułu i piasku.


Pięć łańcuchów górskich:

Chiny są znane na świecie ze swojej obfitości gór. Chińskie pasma górskie można podzielić na pięć podstawowych kategorii ze względu na kierunki, w których przebiegają:

1. Pasma przebiegające z zachodu na wschód, wśród których znajdują się: zespół górski Tienszan-Jinshan-Yanshan, zespół górski Kunlun-Qinling-Dabie oraz zespół górski Nanling.

2. Pasma przebiegające z północy na południe, wśród nich łańcuchy górskie Helan, Liupan i Hengduan.

3. Pasma przebiegające z północnego wschodu na południowy zachód, włączając łańcuchy Changbai, Wielki Chingan, Taihang i Wushan.

4. Pasma przebiegające z północnego zachodu na południowy wschód, wśród nich: pasma Altay, Qilian i Gangdise.

5. Pasma w kształcie łuku, a wśród nich Himalaje i Góry Tajwan.