RÓŻNICA CZASU:
Czas w całych Chinach jest ustawiony według czasu w Pekinie, który wyprzedza czas uniwersalny o 6 godzin w okresie czasu letniego i 7 godzin w okresie zimowym. Obszar Chin obejmuje duży zakres długości geograficznej, ludzie w zachodnich rejonach Xinjiang i Tybetu dostosowują swój rozkład dnia do czasu słonecznego, będącego kilka godzin za oficjalnym. Poniżej przedstawiono kilka różnic czasowych w stosunku do innych ważnych miast na świecie.
Jeśli w Pekinie jest południe, to jest:
14:00 w Sydney, 13:00 w Tokio, 7:00 w Moskwie, 6:00 w Johannesburgu, 5:00 w Berlinie
WALUTA I JEJ WYMIANA:
Większość ważniejszych walut może zostać wymieniona na chińską walutę, zwaną renminbi (RMB) lub "walutą ludową". Podstawowa jednostka to juan, zwany też potocznie "kuai". Jeden juan dzieli się na 10 jiao, które nazywa się też mao. Jeden jiao można dalej podzielić na 10 fenów. Obce waluty można wymieniać na lotniskach, przejściach granicznych, w hotelach, niektórych dużych centrach handlowych i głównych oddziałach Banku Chińskiego (zhongguo yinhang). Kursy walut ulegają zmianom, więc najlepiej sprawdzić je w lokalnym banku lub na jednej ze stron internetowych oferujących informacje na temat przeliczników.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI:
Chiny są, ogólnie rzecz biorąc, bezpieczne dla obcokrajowców, ale jest kilka rzeczy, z których podróżni muszą sobie zdawać sprawę. Przestępstwa przeciwko podróżującym zdarzają się rzadko. Lepiej nie zostawiać przedmiotów wartościowych w pokoju hotelowym podczas naszej nieobecności. Dobrze jest skorzystać z hotelowego sejfu, jeśli jest taka możliwość. Powinno się zachować podstawowe środki ostrożności i korzystać ze zdrowego rozsądku.
Kiedy korzystamy z otaryfikowanej taksówki, kierowca na początku jazdy wciska guzik, co uruchamia licznik. Jeśli kierowca go nie włączy, należy mu przypomnieć o użyciu licznika (da biao). Na końcu jazdy płacimy sumę wskazaną przez licznik - jedynymi dodatkowymi kosztami mogą być opłaty na płatnych autostradach. Kierowcy taksówek nie oczekują napiwków. Można poprosić o paragon (fapiao), na którym widnieć będzie numer identyfikacyjny taksówkarza oraz numer telefonu korporacji. Są to przydatne numery w przypadku pozostawienia czegoś w taksówce lub chęci złożenia skargi.
TELEFONY KOMÓRKOWE:
Posiadanie przy sobie telefonu komórkowego podczas pobytu w Chinach może być bardzo praktyczne, zwłaszcza, jeśli podróżujemy w interesach. Chiny posiadają zarówno sieci GSM jak i CDMA, choć te pierwsze są zdecydowanie bardziej popularne. Można zabrać z domu swój trzyzakresowy telefon, będzie on współpracował z chińskimi sieciami, choć wszystkie rozmowy będą uznawane za międzynarodowe. Tańszą opcją, atrakcyjną zwłaszcza dla osób często odwiedzających Chiny, jest zdobycie lokalnego numeru telefonu. W tym celu wystarczy kupić kartę SIM (SIM), która zawiera numer telefonu, w jakimkolwiek punkcie telefonii komórkowej i włożyć ją do telefonu, nie zapominając o włożeniu z powrotem własnej karty po powrocie do domu. (Na marginesie warto dodać, że numery komórkowe zawierające szczęśliwe cyfry, jak 8, które po chińsku brzmi jak "bogactwo" są droższe niż numery zawierające cyfry pechowe, jak 4, które brzmi jak "śmierć".) Kiedy już mamy numer lokalny, kupujemy jedną z kart w systemie pre-paid (chongzhika), które są dostępne w nominałach 50, 100, 300 i 500 RMB. Kiedy uzupełnimy już konto taką kartą, możemy wybrać numer telefonu, pod który chcemy zadzwonić.
Karty w systemie pre-paid można nabyć w sklepach z telefonami komórkowymi, sklepach ogólnospożywczych i kioskach. W zależności od potrzeb należy nabyć nową kartę.
ELEKTRYCZNOŚĆ:
Napięcie w Chinach wynosi 220V. Do większości gniazdek pasują trójkątne wtyczki z dwoma lub trzema bolcami. Konwertery napięcia ze 110V na 240V mogą być trudno dostępne.
CHIŃSKIE MIARY I WAGI:
W Chinach stosuje się system metryczny, choć nadal powszechne są chińskie miary wag. Chiński jin (jin), zbliżony do połowy kilograma (gongjin), używany jest przez ulicznych sprzedawców, ale nie w supermarketach. Chińskie słowo na kilometr, stosowane przez liczniki w taksówkach i na tablicach drogowych, to gongli (gongli). Inne przydatne słowo to mi (mi), które oznacza metr.
WAŻNE TELEFONY:
Policja: 110
Straż pożarna: 119
Pogotowie: 120
NAPIWKI, OPŁATY ZA OBSŁUGĘ I PODATKI:
Za większość usług nie oczekuje się napiwków. Większość średniej i wysokiej klasy restauracji i hoteli wlicza opłatę za obsługę do rachunku, więc napiwek nie jest oczekiwany, a może nawet zostać odrzucony jeśli spróbujemy go zostawić. Wyjątki od tej reguły dotyczą odźwiernych w hotelach oraz przewodników wycieczek, którzy z wielką chęcią przyjmą napiwki. W podawane ceny wliczone są podatki.
Czas w całych Chinach jest ustawiony według czasu w Pekinie, który wyprzedza czas uniwersalny o 6 godzin w okresie czasu letniego i 7 godzin w okresie zimowym. Obszar Chin obejmuje duży zakres długości geograficznej, ludzie w zachodnich rejonach Xinjiang i Tybetu dostosowują swój rozkład dnia do czasu słonecznego, będącego kilka godzin za oficjalnym. Poniżej przedstawiono kilka różnic czasowych w stosunku do innych ważnych miast na świecie.
Jeśli w Pekinie jest południe, to jest:
14:00 w Sydney, 13:00 w Tokio, 7:00 w Moskwie, 6:00 w Johannesburgu, 5:00 w Berlinie
WALUTA I JEJ WYMIANA:
Większość ważniejszych walut może zostać wymieniona na chińską walutę, zwaną renminbi (RMB) lub "walutą ludową". Podstawowa jednostka to juan, zwany też potocznie "kuai". Jeden juan dzieli się na 10 jiao, które nazywa się też mao. Jeden jiao można dalej podzielić na 10 fenów. Obce waluty można wymieniać na lotniskach, przejściach granicznych, w hotelach, niektórych dużych centrach handlowych i głównych oddziałach Banku Chińskiego (zhongguo yinhang). Kursy walut ulegają zmianom, więc najlepiej sprawdzić je w lokalnym banku lub na jednej ze stron internetowych oferujących informacje na temat przeliczników.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI:
Chiny są, ogólnie rzecz biorąc, bezpieczne dla obcokrajowców, ale jest kilka rzeczy, z których podróżni muszą sobie zdawać sprawę. Przestępstwa przeciwko podróżującym zdarzają się rzadko. Lepiej nie zostawiać przedmiotów wartościowych w pokoju hotelowym podczas naszej nieobecności. Dobrze jest skorzystać z hotelowego sejfu, jeśli jest taka możliwość. Powinno się zachować podstawowe środki ostrożności i korzystać ze zdrowego rozsądku.
Kiedy korzystamy z otaryfikowanej taksówki, kierowca na początku jazdy wciska guzik, co uruchamia licznik. Jeśli kierowca go nie włączy, należy mu przypomnieć o użyciu licznika (da biao). Na końcu jazdy płacimy sumę wskazaną przez licznik - jedynymi dodatkowymi kosztami mogą być opłaty na płatnych autostradach. Kierowcy taksówek nie oczekują napiwków. Można poprosić o paragon (fapiao), na którym widnieć będzie numer identyfikacyjny taksówkarza oraz numer telefonu korporacji. Są to przydatne numery w przypadku pozostawienia czegoś w taksówce lub chęci złożenia skargi.
TELEFONY KOMÓRKOWE:
Posiadanie przy sobie telefonu komórkowego podczas pobytu w Chinach może być bardzo praktyczne, zwłaszcza, jeśli podróżujemy w interesach. Chiny posiadają zarówno sieci GSM jak i CDMA, choć te pierwsze są zdecydowanie bardziej popularne. Można zabrać z domu swój trzyzakresowy telefon, będzie on współpracował z chińskimi sieciami, choć wszystkie rozmowy będą uznawane za międzynarodowe. Tańszą opcją, atrakcyjną zwłaszcza dla osób często odwiedzających Chiny, jest zdobycie lokalnego numeru telefonu. W tym celu wystarczy kupić kartę SIM (SIM), która zawiera numer telefonu, w jakimkolwiek punkcie telefonii komórkowej i włożyć ją do telefonu, nie zapominając o włożeniu z powrotem własnej karty po powrocie do domu. (Na marginesie warto dodać, że numery komórkowe zawierające szczęśliwe cyfry, jak 8, które po chińsku brzmi jak "bogactwo" są droższe niż numery zawierające cyfry pechowe, jak 4, które brzmi jak "śmierć".) Kiedy już mamy numer lokalny, kupujemy jedną z kart w systemie pre-paid (chongzhika), które są dostępne w nominałach 50, 100, 300 i 500 RMB. Kiedy uzupełnimy już konto taką kartą, możemy wybrać numer telefonu, pod który chcemy zadzwonić.
Karty w systemie pre-paid można nabyć w sklepach z telefonami komórkowymi, sklepach ogólnospożywczych i kioskach. W zależności od potrzeb należy nabyć nową kartę.
ELEKTRYCZNOŚĆ:
Napięcie w Chinach wynosi 220V. Do większości gniazdek pasują trójkątne wtyczki z dwoma lub trzema bolcami. Konwertery napięcia ze 110V na 240V mogą być trudno dostępne.
CHIŃSKIE MIARY I WAGI:
W Chinach stosuje się system metryczny, choć nadal powszechne są chińskie miary wag. Chiński jin (jin), zbliżony do połowy kilograma (gongjin), używany jest przez ulicznych sprzedawców, ale nie w supermarketach. Chińskie słowo na kilometr, stosowane przez liczniki w taksówkach i na tablicach drogowych, to gongli (gongli). Inne przydatne słowo to mi (mi), które oznacza metr.
WAŻNE TELEFONY:
Policja: 110
Straż pożarna: 119
Pogotowie: 120
NAPIWKI, OPŁATY ZA OBSŁUGĘ I PODATKI:
Za większość usług nie oczekuje się napiwków. Większość średniej i wysokiej klasy restauracji i hoteli wlicza opłatę za obsługę do rachunku, więc napiwek nie jest oczekiwany, a może nawet zostać odrzucony jeśli spróbujemy go zostawić. Wyjątki od tej reguły dotyczą odźwiernych w hotelach oraz przewodników wycieczek, którzy z wielką chęcią przyjmą napiwki. W podawane ceny wliczone są podatki.