KLIMAT

Filipiny mają tropikalny morski klimat zdominowany przez pory suchą i deszczową. Letni monsun przynosi intensywne opady deszczu na większości obszaru archipelagu w okresie od maja do października, podczas gdy monsun zimowy przynosi zimniejsze i bardziej suche powietrze od grudnia do lutego. Manila i większość obszarów nizinnych pozostaje gorąca i sucha od marca do maja. Jednak nawet w tym okresie temperatury sporadycznie przekraczają 37° C. Średnie roczne temperatury na poziomie morza rzadko spadają poniżej 27° C. Deszcze monsunowe, pomimo że są intensywne i uporczywe, zwykle nie są powiązane z wiatrami i falami. Filipiny corocznie nawiedzają niebezpieczne nawałnice w okresie od lipca do października.

Wysokość terenu waha się od poziomu morza do 2 815 metrów na górze Pulong na wyspie Luzon i 2 954 metrów w najwyższym punkcie, górze Apo na Mindanao. Na wyższych wysokościach jest zawsze chłodniej. Im dalej na północ od równika, tym zimniej jest tam w miesiącach od listopada do lutego. Jednak w kwietniu i maju północne części kraju często doświadczają wyższych temperatur, niż obszary południowe. Nieco chłodniej jest poza dużymi miastami takimi, jak Manila czy Cebu, ponieważ połączenie betonu, asfaltu i braku drzew sprawia że gorąco jest tam pochłaniane, zatrzymywane i odbijane. Generalnie, wzdłuż wschodniego brzegu archipelagu i po wschodniej stronie łańcuchów górskich spada więcej deszczu, niż na brzegach zachodnich. Południowe wyspy Visayas i Mindanao są nieco bardziej tropikalne. Deszcze mogą tam występować przez cały rok, nie jest to jednak regułą. Na całym obszarze opady deszczu dużo częściej występują popołudniami, niż rano.
W ostatnich dekadach Filipiny znacznie ucierpiały z powodu naturalnych katastrof. Tylko w 1990 roku, środkowy Luzon został zarówno dotknięty suszą, co znacznie osłabiło moc hydroelektryczną, jak i nawiedzony przez tajfun, który zalał praktycznie wszystkie ulice Manili. Bardziej niszczycielskie było jednak trzęsienie ziemi, które zniszczyło duży obszar wyspy Luzon, w tym miasto Baguio, jak i inne północne obszary. W miasto Cebu i pobliskie obszary uderzył tajfun, który zabił ponad setkę ludzi, zatopił okręty, zniszczył część uprawy trzciny cukrowej i spowodował trwające kilka dni odcięcie wody i elektryczności.

Przy konstruowaniu budynków bierze się pod uwagę katastrofy naturalne.  Większość domów mieszkalnych na wsi to chatki z palm nipa, które łatwo ulegają zniszczeniu, ale są tanie i łatwe do wymiany. Większość budynków miejskich to konstrukcje z betonu i stali zaprojektowane (nie zawsze pomyślnie), aby opierać się zarówno tajfunom, jak i trzęsieniom ziemi. Mimo to szkody są nadal znaczne, a wielu Filipińczyków musi co roku zmieniać miejsce zamieszkania z powodu tajfunów, trzęsień ziemi i innych kataklizmów naturalnych.