Cywilizacja doliny Indusu, jedna z najstarszych cywilizacji świata, rozkwitła w trzecim i drugim wieku p.n.e. i rozprzestrzeniła się na północno-zachodnie tereny dzisiejszych Indii. Plemiona Ariów napłynęły na subkontynent indyjski około 1500 lat przed naszą erą. Łącząc się z wcześniejszymi mieszkańcami, ludnością drawidyjską, stworzyły one klasyczną kulturę Indii. Imperium Maurów czwartego i trzeciego wieku p.n.e., którego potęga sięgnęła zenitu pod panowaniem ASHOKI, zjednoczyło pod sobą dużą część Azji Południowej. Okres od czwartego do szóstego wieku naszej ery jest w historii Indii znany jako złoty wiek. Panująca wtedy dynastia Guptów doprowadziła do rozkwitu nauki, sztuki i kultury. Indie były wielokrotnie najeżdżame: w VIII wieku przez Arabów, w XII przez Turków, a w końcu w drugiej połowie XV wieku przez europejskich kupców.
W dziewiętnastym wieku Wielka Brytania objęła kontrolę polityczną praktycznie nad całością terytorium Indii. Indyjskie siły zbrojne odegrały ważną rolę w armii brytyjskiej podczas obu Wojen Światowych. Bierny opór stawiany brytyjskiemu kolonializmowi, którego przywódcami byli Mohandas GANDHI i Jawaharlal NEHRU, doprowadził do uzyskania niepodległości w 1947 roku. Subkontynent został podzielony na dwa państwa: świeckie Indie i mniejszy, muzułmański Pakistan. W 1971 roku trzecia wojna pomiędzy tymi krajami doprowadziła do oddzielenia się Pakistanu Wschodniego, z którego powstało nowe państwo – Bangladesz. W 1998 roku Indie przeprowadziły testy broni jądrowej, które w tym samym roku wykonał również Pakistan. Pomimo imponujących inwestycji i wydajności gospodarki, dzisiejsze Indie stają przed takimi palącymi problemami jak znaczne przeludnienie, degradacja środowiska naturalnego, ubóstwo i wszechobecna korupcja.
Historia starożytna. Indie, kraj o barwnej historii i kulturze, sięgają swoimi korzeniami pierwszych cywilizacji człowieka. Początek dały im ludność zamieszkująca wzdłuż Indusu i społeczności rolnicze z południowych terytoriów dzisiejszych Indii. Nieodzownym elementem historii kraju jest ciągłe łączenie się migrujących ludów z otaczającymi Indie kulturami. Istnieją ślady wskazujące na powszechne stosowanie żelaza, miedzi i innych metali na większości obszaru subkontynentu indyjskiego w bardzo wczesnym okresie, co świadczy o wysokim rozwoju tej części świata w starożytności. Do końca czwartego wieku p.n.e. Indie stały się regionem o wysoce rozwiniętej cywilizacji.
Cywilizacja doliny Indusu. Historia Indii rozpoczyna się wraz z narodzinami cywilizacji doliny Indusu, znanej również cywilizacją harappańską. Rozkwitła ona około 2,5 tysiąca lat p.n.e. w zachodniej części Azji Południowej, na obszarach dzisiejszego Pakistanu i zachodnich Indii. W dolinie Indusu początki miała największa z czterech starożytnych cywilizacji miejskich: Egiptu, Mezopotamii, Indii i Chin. Bardzo długo cywilizacja stanowiła tajemnicę, aż do lat dwudziestych dziewiętnastego wieku, kiedy władze Indii zleciły wykonanie prac wykopaliskowych w dolinie Indusu. Odkryto tam ruiny dwóch starożytnych miast, Mohendżo Daro i Harappy. Na podstawie pozostałości budynków i przedmiotów można stwierdzić, że około czterech do pięciu tysięcy lat temu, rozkwitała na tym terenie wysoko rozwinięta cywilizacja. Miała ona charakter miejski. Ruiny Mohendżo Daro i Harappy świadczą o tym, że te handlowe miasta były dobrze rozplanowane, wzniesione w odpowiednich do tego miejscach i dobrze bronione. Znajdowały się w nich szerokie drogi i system kanalizacji. Domy budowane były z wypalanej cegły i miały dwa lub więcej pięter.
Kres kultury harappańskiej datuje się na 1500 lat p.n.e. Pośród wielu przyczyn, którym przypisuje się upadek cywilizacji doliny Indusu, znajdują się inwazja Ariów, powtarzające się powodzie i inne naturalne przyczyny, takie jak trzęsienie ziemi itp.
Historia średniowiecznych Indii. Okres średniowieczny, który związany jest z wpływami i rządami muzułmańskimi, trwał trawie trzysta lat. Władzę sprawowali wtedy tak zwani miejscowi władcy. Wyróżnić można dynastie Ćaluków, Pallawów, Panjów, Rasztrakutów, władców muzułmańskich i ostatecznie imperium Mogołów. Najważniejszą z dynastii zrodzonych w połowie dziewiątego wieku była dynastia Chola.
Palowie. Pomiędzy ósmym a dziesiątym wiekiem naszej ery wiele potężnych imperiów panowało na wschodnim i północnym terytorium Indii. Król Dharmpala, władca imprerium Palów, syn Gopali, rządził od końca ósmego wieku po wczesne lata wieku dziewiątego. Założył on Uniwersytet w Nalandzie i Vikamshili.
Senowie. Po upadku Palasów, dynastia Senów objęła rządy w Bengalu. Założycielem dynastii był Samantasena, zaś największym z władców rodu - Vijaysena. Podbił on cały Bengal. Rządy po nim przejął jego syn Ballalasena. Okres jego panowania był spokojny, jednak terytorium pozostało nietknięte. Ostatnim władcą dynastii był Lakshamanasena. Za jego rządów Muzułmanie najechali Bengal, prowadząc do upadku imperium.
