Indie, których populacja szacowana jest na 1.2 miliarda, to drugi pod względem ludności kraj świata. W czasie ostatnich 50 lat można zaobserwować szybki wzrost mieszkańców spowodowany postępami w medycynie, oraz znaczny wzrost produktywności rolniczej będący efektem zielonej rewolucji. Populacja miejska w Indiach wzrosła jedenastokrotnie w dwudziestym wieku i jest coraz bardziej skoncentrowana w wielkich miastach. Do roku 2001 było w Indiach 35 miast o populacji przekraczającej milion, z których największymi, mającymi po 10 milionów były Bombaj (Mumbai), Delhi i Kalkuta.

Pomimo że Indie zajmują jedynie 2,4% całej powierzchni lądowej Ziemi, ich populacja stanowi ponad 15% populacji światowej. Prawie 40% mieszkańców Indii to osoby poniżej 15 roku życia. Około 70% ludzi żyje w ponad 550,000 wiosek, a pozostała część w ponad 200 miastach. Religia, kasta i język są głównymi czynnikami warunkującymi socjalne i polityczne podziały w dzisiejszych Indiach. Rząd uznał za oficjalne 18 języków, z których najbardziej rozpowszechnionym jest hindi. Indie są najbardziej zróżnicowaną kulturowo, językowo i genetycznie geograficzną jednostką zaraz po kontynencie afrykańskim. Tradycjonalne indyjskie wartości rodzinne są wysoce cenione, a wielopokoleniowe patriarchalne rodziny są normą, jednakże model nuklearny staje się coraz popularniejszy na obszarach miejskich. Przeważająca większość małżeństw jest w Indiach aranżowana przez rodziców i innych szanowanych członków rodzin, za zgodą pary młodej. Panuje przekonanie, że małżeństwo zawierane jest na całe życie. Stopa rozwodów jest bardzo niska. Małżeństwa młodocianych są wciąż popularnym zjawiskiem. Połowa kobiet w Indiach wychodzi za mąż przed minimalnym zakładanym przez prawo wiekiem 18 lat.

Indie, znane jako kraina duchowości i filozofii, były kolebką kilku religii, które wciąż są obecne we współczesnym świecie. Około 500 lat p.n.e rozwinęły się tam dwie inne religie: buddyzm i dżinizm. W czasach starożytnych były one bardzo popularne w Indiach. Wyznawcy buddyzmu rozpowszechnili go nie tylko na obszarze subkontynentu indyjskiego ale także w królestwach leżących na wschód i południe od Indii.  Trzy starożytne religie: hinduizm, buddyzm i dżinizm, są uważanie za formierz indyjskiej filozofii. W okresie „współczesnym” pojawiły się nowe religie. Jedną z relatywnie nowych religii jest sikhizm powstały w XV wieku. Około 2% mieszkańców Indii wyznaje tą religię. Obok religii, które swój początek mają w Indiach, w kraju wyznawane są również religie innego pochodzenia. Najpopularniejszą z nie-indyjskich religii jest islam. Około 12% mieszkańców Indii jest muzułmanami. Chrześcijanie stanowią nieco ponad 2% populacji. Zoroastrianizm jest również znany w Indiach, choć jego wyznawcy stanowią mniej niż 0,01% populacji. Kilka tysięcy mieszkańców jest wyznania mojżeszowego. Judaizm i chrześcijaństwo mogły dotrzeć do Indii zanim dotarły do Europy.

Religia 80% hinduizm, 14% islam, 2.4% chrześcijaństwo, 2% sikhizm, 0.7% buddyzm, 0.5% dżinizm, 0.4% inna